Warszawski Klub Seniorów Lotnictwa
,Pamięć wieczznie żywa
W dniu 7 września br. Członkowie Klubu uczestniczyli w corocznych uroczystościach na cmentarzu w Radzyminie, organizowanych przez szkołę podstawową nr 1 w Radzyminie im. ppłk pil. Mariana Pisarka i współudziale uczniów I LO PUL im 111 Eskadry Myśliwskiej w Wołominie. Podczas uroczystości złożono kwiaty pod tablicą poświęconą pamięci załóg, trzech samolotów PZL Łoś, strąconych we wrześniu 1939 roku. Podczas uroczystości zostały przedstawione zmagania polskiego lotnictwa we wrześniu 1939 roku oraz okoliczności śmierci lotników. Wskazano na znaczenie utrzymywania pamięci i możliwości jej dochowywania.
Po spotkaniu w szkole kilkoro Członków Klubu udała się do Wólki Radzymińskiej pod pomnik upamiętniający załogę jednego z zastrzelonych polskich samolotów. Pod pomnikiem nawiązał rozmowę z Członkami Klubu p. Stanisław Urbaniak. Wspólnie udał się na miejsce aby wskazać gdzie spadł samolot Łoś i gdzie kilka lat temu były wydobywane jego fragmenty. Pod pomnikiem Członkowie Klubu zapalili znicz i położyli bukiet polnych kwiatów z łąki na którą 87 lat temu spadł PZL Łoś.
Święto Lotnictwa Polskiego
W czwartek 27 sierpnia, w przededniu Święta Lotnictwa Polskiego, na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie odbyła się uroczystość przy pomniku „Chwała Lotnikom Polskim”. Spotkanie było wyrazem hołdu dla pokoleń polskich lotników, którzy swoją służbą, odwagą i poświęceniem zapisali się w historii Polskich Sił Powietrznych. Pomnik, odsłonięty 28 sierpnia 2018 roku, upamiętnia wszystkich polskich lotników, którzy oddali życie w służbie Ojczyzny – niezależnie od czasu, miejsca i charakteru pełnionej służby.
To święto pilotów, mechaników, kontrolerów ruchu lotniczego, instruktorów, skoczków, szybowników, konstruktorów, pracowników lotnisk, służb lotniczych oraz tysięcy pasjonatów spoglądających w niebo nieco częściej niż inni.
Data nie jest przypadkowa. 28 sierpnia 1932 r. Franciszek Żwirko i Stanisław Wigura zwyciężyli w Międzynarodowych Zawodach Samolotów Turystycznych Challenge 1932, lecąc polskim RWD-6. Był to jeden z największych sukcesów polskiego lotnictwa okresu międzywojennego, a jego rocznica stała się symbolem osiągnięć kolejnych pokoleń polskich lotników.
W uroczystościach na Wojskowych Powązkach wzięła udział delegacja Warszawskiego Klubu Seniorów Lotnictwa oraz przedstawiciele innych organizacji lotniczych
Szanowni Państwo
Spotykamy się dzisiaj w szczególnym miejscu aby pochylić głowy przed pokoleniami polskich lotników, przed monumentem Chwała lotnikom Polskim.
Określenie „lotnik” brzmi dumnie, w polskiej kulturze i historii ma szczególnie wyjątkowe, wręcz heroiczne znaczenie. Stajemy przed;
- tymi, którzy oddali życie w walce za Ojczyznę,
- tymi, którzy zginęli podczas wykonywania lotniczej służby,
- Przed konstruktorami, inżynierami, mechanikami, instruktorami, nawigatorami, kontrolerami, technikami i wszystkimi ludźmi, bez których polskie lotnictwo nigdy nie mogłoby się rozwijać.
Również – przed tymi, których nazwisk często nie znajdziemy na kartach wielkiej historii, ale których codzienna praca budowała fundamenty polskiego lotnictwa.
Ten pomnik jest symbolem ciągłości;
- polskich skrzydeł.
- wiedzy.
- doświadczenia i odpowiedzialności za przyszłość.
Lotnictwo zawsze uczyło jednej podstawowej zasady: nie ma miejsca na lekceważenie odpowiedzialności.
Można zmieniać samoloty. Można zmieniać technologie. Można wprowadzać cyfrowe systemy, autonomiczne urządzenia i sztuczną inteligencję.
Ale odpowiedzialność człowieka za bezpieczeństwo w lotnictwie pozostaje niezmienna.
Właśnie tę wartość musimy przekazać następnym pokoleniom. Lotnictwo nie jest tylko środkiem transportu czy elementem obronności.
Lotnictwo jest częścią potencjału państwa.
Dlatego szczególne miejsce w tej historii zajmuje lotnictwo cywilne i General Aviation.
To właśnie General Aviation przez dziesięciolecia tworzyła i tworzy nadal naturalne zaplecze polskiej kultury lotniczej.
Drodzy Państwo,
Patrząc na ten pomnik, możemy zobaczyć w nim samolot wznoszący się ku niebu kreślący symboliczny wektor per aspera at astra, strażnikami tego po wsze czasy będą
płk. Kazimierz Pogorzelski i gen Mirosław Hermaszewski.
Na nas seniorach, którzy w swej drodze lotniczej postawili znak równości pomiędzy startami i lądowaniami ciąży szczególny obowiązek patrząc na ten dumny monument.
Nie możemy być tylko strażnikami przeszłości. Bądźmy również inspiratorami przyszłości.
Naszym zadaniem nie jest wyłącznie wspominanie tego, co było. Naszym zadaniem jest przekazywanie doświadczenia i bycie strażnikami pamięci historii polskich skrzydeł.
Cześć i chwała polskim lotnikom!
Chwała pokoleniom, które zbudowały polskie lotnictwo!
Szacunek dla tych, którzy służą mu dzisiaj!
Powodzenia tym, którzy będą latać jutro! Niech polskie skrzydła pozostaną symbolem odwagi, odpowiedzialności, wiedzy i wolności.
14 sierpnia 2026 roku w 1 Bazie Lotnictwa Transportowego odbył się Uroczysty Apel z okazji Święta Wojska Polskiego oraz 106. rocznicy Bitwy Warszawskiej.
W 1 Bazie Lotnictwa Transportowego odbył się Uroczysty Apel z okazji Święta Wojska Polskiego oraz 106. rocznicy Bitwy Warszawskiej. Wydarzenie było okazją do oddania hołdu bohaterom, którzy przed 106 laty stanęli w obronie niepodległości Ojczyzny, a także do podsumowania codziennej służby i pracy żołnierzy oraz pracowników Bazy.
Na zaproszenie gen. bryg. pil. Pawła Bigosa, delegacje z pocztami sztandarowymi Warszewskiego Klubu Seniorów Lotnictwa Stowarzyszenia Lotników Polskich, Oddziału Warszawsko- Mazowieckiego SSLW RP, PROMOCJA-77 WOSL „Szkoły Orląt” w Dęblinie stawili się na placu apelowym.
Podczas uroczystej zbiórki Dowódca 1 Bazy Lotnictwa Transportowego gen. bryg. pil. Paweł Bigos podziękował za udział w uroczystości Stowarzyszeniom Seniorów Lotnictwa, wszystkim żołnierzom oraz pracownikom Bazy za codzienny trud, zaangażowanie i profesjonalizm.
Szczególnego znaczenia tegorocznym obchodom nadało wydarzenie z 13 sierpnia. Dzień przed uroczystym apelem, podczas ceremonii w Muzeum Bitwy Warszawskiej, Dowódca 1 BLTr gen. bryg. pil. Paweł Bigos odebrał z rąk Wicepremiera, Ministra Obrony Narodowej Władysława Kosiniaka-Kamysza honorowy tytuł „Przodujący Oddział Wojska Polskiego”, jako jedyny wyróżniony w Siłach Powietrznych.
Na zakończenie uroczystości, Prezes WKSL Grzegorz Brychczyński w imieniu obecnych w uroczystym apelu Stowarzyszeń Seniorów Lotnictwa, podziękował Dowódcy za zaproszenie i złożył najlepsze życzenia kadrze dowódczej , oficerom, żołnierzom i pracownikom cywilnym życząc dalszych sukcesów w służbie i ‘’Lotniczego Szczęścia’’
Alfons Jan Nagórski
Polski prekursor lotów arktycznych, który przez czterdzieści lat był martwym Rosjaninem Inżynier, carski oficer i pierwszy lotnik arktyczny. Niezwykle odważny i uzdolniony polski pilot w czasie I wojny światowej został uznany za zmarłego, o czym dowiedział się przypadkiem w połowie lat 50.
Historia życia – Alfons Jan Nagórski
Główne osiągnięcia
Historyczny przelot: 21 sierpnia 1914 roku, jako pierwszy pilot w historii, wzbił się w powietrze maszyną latającą nad Oceanem Arktycznym.
Wyczyn w trudnych warunkach:
Na swoim wodnosamolocie Farman MF.ll wykonał 5 lotów, spędzając w powietrzu łącznie ponad 11 godzin i docierając aż do 76 stopnia szerokości geograficznej północnej.
Misja ratunkowa:
Głównym celem jego arktycznej wyprawy było poszukiwanie zaginionej rosyjskiej ekspedycji polarnej Gieorgija Siedowa. Choć wyprawy nie odnalazł, jego raporty i doświadczenia meteorologiczne okazały się bezcenne dla kolejnych pokoleń badaczy.
Lotnicza akrobacja
Jest również autorem innej światowej nowości – jako pierwszy pilot wodnosamolotu wykonał pętlę (tzw. looping).
W dniu 9 czerwca 2026 w pięćdziesiątą rocznicę odejścia do NIEBIAŃSKIEJ ESKADY w wyniku wspólnej inicjatywy WKSL oraz władz m. Warszawy została odsłonięta przy ulicy Jana Nagórskiego1 tablica poświęcona pamięci członka naszego Klubu.
Po uroczystości w której udział wzięli przedstawiciele;
- Warszawskiego Klubu Seniorów Lotnictwa.
- Prezydenta m.st Warszawy,
- Muzeum Lotnictwa w Dęblinie,
- Muzeum Historycznego w Legionowie,
- Instytutu Geofizyki PAN,
- Muzeum Arktycznego w Puławach
Po uroczystości odsłonięcia tablicy delegacja WKSL z pocztem sztandarowym złożyła wiązankę kwiatów na grobie naszego Kolegi na cmentarzu Północnym w Warszawie.
RYSZARD WITKOWSKI
Ryszard Witkowski ps. „Romuald”, „Orliński” (ur. 9 maja 1926 w Milanówku, zm. 14 marca 2022) – polski pilot doświadczalny, instruktor lotniczy, autor i tłumacz kilkunastu publikacji z dziedziny lotnictwa, w czasie II wojny światowej żołnierz Armii Krajowej
Jako śmigłowcowy pilot doświadczalny wykonywał w Instytucie Lotnictwa próby w locie śmigłowców: BŻ-1 GIL, BŻ-4 Żuk, SM-1, SM-2 i Mi-2. Wykładał zagadnienia związane z wiropłatami w Anglii i w Libii. Zasiadał w jury na międzynarodowych zawodach śmigłowcowych (m.in. na Śmigłowcowych Mistrzostwach Świata w 1971 roku) i modeli śmigłowców.
Wyróżniony przez FAI Złotym Medalem Wiropłatowym oraz Dyplomem Paula Tissandiera, a przez Aeroklub Polski – tytułem i odznaką Zasłużonego Działacza Lotnictwa Sportowego oraz Medalem 50-lecia Polskiego Lotnictwa Sportowego 1919–1969. W kwietniu 2017 roku otrzymał Złoty Medal Wiropłatowy 2017, przyznawany corocznie przez Komisję Wiropłatową Międzynarodowej Federacji Lotniczej FAI. Gold Rotorcraft Medal jest przez FAI przyznawany w uznaniu wkładu wniesionego w rozwój i popularyzację wiropłatów, w szczególności w sporcie. Ryszard Witkowski był wieloletnim (od 1971 do 1992) polskim delegatem do wiropłatowej komisji FAI (CIG – Commission Internationale de Giraviation).
W dniu setnych urodzin naszego członka PRZYJACIELA I KOLEGI przy kolumbarium na Starych Powązkach w miejscu spoczynku jego prochów delegacja WKSL wraz z pocztem sztandarowym oddala cześć Jego pamięci.
W uroczystości wzięli również udział najbliższa rodzina oraz przedstawiciele;
- Klubu Pilotów Doświadczalnych,
- Oddziału Warszawsko – Mazowieckiego SSLW RP,
- Prezes Aeroklubu Polskiego,
- Piloci śmigłowcowi JW 2305, Grupa Reagowania Operacyjno-Manewrowego GROM,
- Byli współpracownicy z Instytutu Lotnictwa.
