W dniu 7 października 2026 r. odbyło się kolejne spotkanie koleżeńskie członków Warszawskiego Klubu Seniorów Lotnictwa.
Tematem przewodnim było wspomnienie naszych lotników, którzy zbudowali Pakistańskie Siły Powietrzne.
Historia polskich pilotów w Pakistanie jest jednym z najciekawszych, a jednocześnie mało znanych rozdziałów historii polskiego lotnictwa po II wojnie światowej. Polacy nie tylko służyli w młodych siłach powietrznych Pakistanu, ale w praktyce uczestniczyli w ich organizowaniu, szkoleniu kadr i tworzeniu zaplecza technicznego.
Po II wojnie światowej wielu polskich pilotów, którzy walczyli w Polskich Siłach Powietrznych na Zachodzie, znalazło się w szczególnie trudnej sytuacji. Powrót do podporządkowanej ZSRR Polski często nie był dla nich atrakcyjną lub bezpieczną perspektywą, a RAF nie mógł zapewnić wszystkim dalszej służby.
Po powstaniu Pakistanu w 1947 r. nowe państwo potrzebowało natomiast doświadczonych pilotów, instruktorów i personelu technicznego. Brytyjczycy rekomendowali między innymi Polaków mających doświadczenie wojenne. W 1948 r. grupa polskich lotników i specjalistów podpisała z Pakistanem kontrakty, początkowo zasadniczo trzyletnie. Źródła podają około 30 osób, choć w szerszych opracowaniach pojawiają się liczby sięgające 30–45 Polaków, zależnie od tego, czy uwzględnia się wyłącznie pilotów, czy również personel techniczny i innych specjalistów.